Gekregen schatten bewaren.

Afgelopen zaterdag werd ik verrast met een zelfgemaakt hartje. Er is maar één plek waar die kan komen te hangen. Aan mijn hartjes-quilt.

En dat is niet het enige dat op mijn quilt zit. Alle speldje van tentoonstellingen en andere quilterige dingen zitten er op. De laatste toevoeging is dit leuke zeehondje van Ecomare.

Na dat ik het hartje van Sara erop had vastgenaaid het ik in navolging van Willeke alle andere broches en hangers die ik aan de midweken op Texel heb overgehouden in de driehoeken aan de rand van de quilt bevestigd. Zo komt de quilt wel vol met allemaal schatten.

Handtekening

Zo heb ik hem gemaakt.

Ik heb gegoogeld op hartjes. De keuze viel op een groot hart met kleine hartjes erin. De afbeelding heb ik opgeslagen en geprint. Ik heb gekozen voor een zwart-wit print op paginaformaat. Hier zie je het orgineel.

Het eerste wat er nu moet  gebeuren is het overbrengen van het motief op de ondergrond.

Ik gebruik hiervoor de frixoin-pen, die verdwijnt als je er overheen strijkt. Ik neem niet alleen de hartjes over. Ik nummer de hartjes. Hier zie je wat ik bedoel.

Daarna neem je alle hartje ook over op vliesofix of iets dergelijks.  Als dat is gelukt, is het tijd om een stapel stofjes bij elkaar te zoeken. Ik koos voor de restjes van mijn hartjesquilt.

Ik heb eerst de grote hartjes op de stof gestreken. Op die manier kan je voor een aardige kleurverdeling zorgen. Ik heb mijn ministrijkijzer gebruikt. De hartjes zijn zo klein dat een gewoon strijkijzer niet echt praktisch is.

Als alle hartjes op stof zijn gestreken, moeten ze netjes worden uitgeknipt. Hier zie je al mijn hartjes voor ze op de achtergrondstof zitten.

Daarna heb ik alle 41 hartjes één voor één  op de achtergrondstof gestreken.  De volgende stap is met potlood de buitenlijn (het grote hart) teken. Ik kies nu niet voor de fixion-pen, omdat ik deze lijn na het strijken nog wil kunnen zien. Ik leg over het blok een fijne tule. Pas daarna naai ik de rand om het blok vast.

Het nu een kwestie van een achterkant en vulling toevoegen en er kan worden doorgequilt. Voor de rand en de hartjes gebruik ik een gemêleerd garen gekozen. Voor de rest is de keus gevallen op wit glittergaren.

Na het doorquilten zijn er nog een paar stappen. Het quiltje op maat snijden en voorzien van een biesje en ophangtunnel.

Het biesje en de ophangsleuf naai ik altijd met de hand vast. Tot slot heb ik rechtsonder naam en datum geschreven.  Het bonus lapje op de achterkant heb ik gewoon laten zitten.

Dat tot slot van dit bericht nog een foto van het eindresultaat.

Handtekening

 

P.S. Dit bericht kan je later altijd terug vinden op de tutorial-pagina.

Hij past.

De miniquilt waar ik gisteren de achterkant liet zien, hangt in het huisje. Wat heerlijk om weer een projectje helemaal af te hebben.

De hartjes zijn gemaakt van de restjes van mijn witte hartjesquilt. De foto van beide quilts laat goed zien hoe ze bij elkaar passen.

Later vandaag zal ik een tutorial schrijven over dit miniquiltje. Een leuk tussendoortje.

Handtekening

Soms…

Gisteravond ben ik gestart met een ander miniquiltje voor in mijn quilthuisje. Het leuke aan kleine quiltjes is dat je als snel zo ver bent, dat je kan gaan doorquilten. Ik had al een plan en was lekker bezig. Toen maakte de machine extra lawaai, maar het doorquilten bleef goed gaan. Daarna brak de bovendraad enkele keren, maar ach dat kan gebeuren. Op het moment dat ik klaar ben, bekijk is ook de achterkant. En dan snap ik het lawaai en de draadbreuken. Kijk maar!

De voorkant laat ik pas zien als het quiltje helemaal klaar is.

Handtekening

Nog één hartje

Vorige week donderdagavond heb ik een poging gewaagd om de hartjes quilt te meanderen. Het werd echter niks. De naaimachine en ik waren even geen vriendjes. Daarom ben ik al snel gestopt. De volgende ochtend was ik al vroeg wakker en toen ging het in eens wel. Tijdens het quiltweekend heb ik de bies en tunnel vastgezet. Het ene hartje wat nu nog los ligt moet het label worden. Verder is de quilt klaar om opgehangen te worden. En dan kunnen ook alle leuke pins die ik heb er worden ingestoken. Nu eerst het label.

Handtekening

Lachen, kletsen en handwerken.

Het was weer een geslaagde dag in Den Dolder. We hebben gelachen, gekletst en tussendoor werd er ook nog met draad en naald gespeeld. We waren nog niet zolang binnen, toen Rini ons even gezelschap kwamen houden. Ik had een poppetje en verrassing voor haar. Ze ging helemaal blij de deur weer uit.  Op de foto zie je haar buit. Op haar blog kan je zien waar het poppetje en de druiven zijn gebleven. Klik hier voor een directe link.

En dan is het nu de hoogste tijd om te laten zien waar ik aan heb gewerkt. Begin januari vertelde ik over het hartjes-project dat dit jaar quiltend Nederland verovert. Ik heb besloten om mijn eigen variant met 40 hartjes te maken. De basis wordt gevormd door een charmpack van Hoffman. Daarop komen witte hartjes. Als dit quiltje klaar is, ga ik op de hartjes de leuke pins doen, die ik op verschillende tentoonstellingen heb gekocht. De afgelopen dagen heb ik alles voorbereid. En op dit moment zijn er twaalf hartjes klaar. En vanvond komen er zeker nog een paar bij.

Handtekening

En wat ga ik doen vandaag?

Nu is het moment van kiezen echt aangebroken. Alles wat ik denk nodig te hebben moet in een tas worden gedaan plus het poppetje en de verrassing voor Rini. Ik vertel nog niet wat ik ga doen, maar twee dagen terug ben ik een nieuw project gestart. Daar ga ik vandaag in ieder geval mee aan de slag. Het is een bescheidde werkje. Het past namelijk makkelijk in dit koffertje. Vanavond laat ik zien hoever ik gekomen ben.

Handtekening

 

Geen dertien in een dozijn.

De hartjes zijn netjes geappliceerd. Het is gelukt om de stof aan de achterkant weg te knippen en het freezerpapier te verwijderen. Zo ziet de achterkant er nu uit.

En dan is het nu de hoogste tijd een te onthullen waar deze hartjes voor zijn. Bij het kerstpakket van mijn werkgever zat ook een leuke zwarte tas. Het enige minpuntje is het logo op de voorkant en het feit dat alle medewerkers deze tas kregen. Hiermee is het een tas van dertien in een dozijn. Niks unieks of origineels aan. Kijk maar.

Dat gaat veranderen. Nadat ik de hartjes heb gedubbeld (vulling en achterkantstof toevoegen), gequilt en afgewerkt, wordt het ongeveer zo op de tas bevestigd. En daarmee is hij uniek geworden.

Handtekening