Housewarming.

Enkele weken geleden schreef ik dat ik met een cadeautje bezig was. Als het goed is heb ik zojuist het pakje overhandigt en kan ik het hier ook onthullen. Het is een dubbelzijdig schort voor Theo en Katja. Vandaag is de hele familie uitgenodigd om in hun nieuwe stulpje te komen kijken. Hier zie je beide zijden van de schort.

Handtekening

De negende in de rij.

Toen ik begon met berichten schrijven over alle zelfgemaakte tassen, dacht dat duurt een paar weken en dan is het klaar. Inmiddels zitten we in de negende week en is het einde nog zeker enkele weken weg. Vandaag laat ik twee bijpassende tassen zien. Het gaat om mijn weekendtas en  de mini versie, die ik als toilettas in gebruik heb. Eerst de grote tas, met binnenvak voor kleine spulletjes.

De kleine versie is niet heel klein, maar soms passen niet al mijn toiletspulletjes erin. Of wil ik gewoon teveel meenemen?

En dan hier nog even een foto van beide tassen tegelijk. Een echt setje.

 Handtekening

Nog één hartje

Vorige week donderdagavond heb ik een poging gewaagd om de hartjes quilt te meanderen. Het werd echter niks. De naaimachine en ik waren even geen vriendjes. Daarom ben ik al snel gestopt. De volgende ochtend was ik al vroeg wakker en toen ging het in eens wel. Tijdens het quiltweekend heb ik de bies en tunnel vastgezet. Het ene hartje wat nu nog los ligt moet het label worden. Verder is de quilt klaar om opgehangen te worden. En dan kunnen ook alle leuke pins die ik heb er worden ingestoken. Nu eerst het label.

Handtekening

Afgeleid.

Het is weer woensdag en dan geef ik altijd een update over de Hexagonpiramides. Deze keer is er niet veel te melden. Het quiltweekend was grotendeels geweid aan de Capistrano. Toch heb ik ook de tijd genomen om de randstof voor de hexjes op maat te snijden. Het vastspelden aan de top is er niet meer van gekomen. Zo ligt het er nu bij.

Handtekening

Alweer voorbij.

Het afgelopen weekend is voorbij gevlogen. Dat is ook logisch als je er vaak zo bij zit.

Dit vrolijke weekend werd er ook nog gewerkt, maar ik ben minder ver gekomen dan vooraf gehoopt. Hier zie je een gedeelte van de volgende rand in aanbouw.

Naast heb machinewerk heb ik ook nog op de handgewerkt, maar dat laat ik later zien. Wat ik nu wel al kan delen is een combinatie van mijn en miems inspanningen. Ik heb gemeanderd en Miems de boel verder afgewerkt. Alleen de banden moet ik nog even vastzetten. Het zwarte exemplaar is voor Miems. De andere voor een vriendin.

 

Handtekening

Nieuwe koffervulling.

De hartjes en hexagonnetjes zijn inmiddels uit de koffertjes. Hoogste tijd om iets nieuws op te snorren. Het moet wel een handwerkje zijn, dat in een koffertje past. En dat heb ik gevonden. Juni vorig jaar heb ik de blokken voor de quilt ‘A Quilter lives here’ gemaakt. Ik ben gestopt op het punt waar ik moest kiezen tussen machinaal of met de hand festonneren. Het is dus met de hand geworden. Ik ga beginnen met blok 2. Een makkelijke om er even in te komen.

Handtekening

Dag 2.

De dag begon met een lekker ontbijt. Al snel weer achter de naaimachine gekropen, want om tien uur zou de trunkshow van Supergoof starten. Het eerste blok voor de laatste rand van de Capistrano zit in elkaar voor de show start. Zo zagen de onderdelen eruit toen ze uit de doos kwamen.

Na ée’n dagje werken zag het er zo uit.

De blokken van de volgende rand heb ik niet op de foto.  Wel de quilts van Supergoof netjes in de mand.

En na de show lagen ze er zo bij. Verdere foto’s volgen later.

Na de lunch gingen we even naar buiten. Natuurlijk ging de reis naar een quiltwinkel.

De quiltspulletjes stonden ook echt in de kelder. Er hingen heel veel leuke quiltjes. Deze variant van de Crystal Star moest ik even op de gevoelige plaat vastleggen.

Er was zoveel om te zien en te aaien.En hard om te lachen. Van deze kipjes werd ik helemaal vrolijk.

Ik ging niet met lege handen naar huis. De foto van de aankopen volgt later. Terug in de Dennenheul was het de hoogste tijd voor een kopje thee met pindakaastoffees.

En toen was het alweer tijd voor het avondeten. Deze keer een salade vooraf.

Daarna had ik voor een stukje vis gekozen.

En ter afsluiting een groots dessertbuffet.

Hierna volgde de show en tell, ook die foto’s komen later.

Handtekening

Ermelo, de eerste dag.

De dag begon met alle spullen in de auto laden. Het lukte deze keer makkelijk, omdat we slechts één naaimachine hebben meegenomen. De reis verliep rustig. De tomtom bracht ons rechtstreeks naar het juiste adres. Na een kopje koffie werden de spullen uitgeladen. Als gauw zag de zaal er zo uit.

Er is nog een tweede zaal, die ook gauw gevuld was.

Voor we het wisten was het tijd voor de lunch.

Na de lunch gingen weer snel aan de slag. ik nog geen foto’s gemaakt van de dingen waar we mee bezig zijn, maar wel kan ik de overheerlijke taart laten zien, waarmee we werden verrast bij de thee.

Na deze verrassing ben ik maar even gaan bewegen. Dat wil zeggen dat ik de koffer en tas met kleding en zo uit de auto heb gehaald en op de kamer gebracht. Hier zie je onze bedden. Mocht je het nog niet begrepen hebben, Miems is ook mee.

Ook nog even een foto van de badkamer.

Ook de hele middag werd er druk gewerkt en gesnuffeld tussen alle spullen die iedereen kwijt wilden. Door alle gezelligheid vloog de tijd voorbij. De kok kwam ons roepen dat het eten klaar was. Van de soep heb ik geen foto gemaakt, maar dit is het hoofdgerecht.

Hierna volgde een toetje. Wij kregen allemaal dit.

De enige die iets anders kreeg was de ‘jarige’ Anja. Echt genieten.

Dit is het voor nu. Ik kruip weer achter de naaimachine. Morgen vertel ik verder.

Handtekening

Groot genoeg voor een paar quilts.

Vrijdag is tassendag. Vandaag heb ik deze tas ook echt in gebruik. De quiltrol is geschikt om meerdere quilts of een quilt en kussen in mee te nemen. Ik heb hem gemaakt van een jellyrol.  En hij gaat altijd mee naar Texel. Dit weekend gaat hij echter naar Ermelo, waar Miems en ik  deelnemen aan een quiltweekend. Als het goed is kan ik daar ook gebruik maken van het internet met mijn nieuwe laptopje. Er zullen in de loop van het weekend dan ook berichten vanuit Ermelo komen.  Zo niet, dan zullen jullie het moeten doen met de ingeplande berichtjes. Nu eerst een foto van de tas.

Handtekening

Altijd ongelegen.

Ruim een week geleden laden de batterij van mijn laptop niet meer op. Dat was al eens eerder gebeurd en toen bleek het makkelijk te verhelpen. De adapter was stuk en met een vervangend exemplaar kon ik weer uit de voeten. Helaas bleek dinsdag dat het deze keer niet zo makkelijk kon worden opgelost. De geschatte reparatiekosten waren aanleiding om het apparaat zo weer mee naar huis te nemen en contact te leggen met mijn privé helpdesk. Theo (mijn jongste broer) gaf mij goed advies. Allereerst mocht ik met de schroevendraaier aan de slag met dit als resultaat.

De conclusie was dit is het niet waard om te gaan repareren. Gelijk werd er een zoektocht naar vervanging gestart. Binnen budget en voor vrijdag op te halen, is het deze geworden. Wel even wennen aan windows 8 en het touchscreen geeft ook leuke effecten. Superblij dat ik weer uit de voeten kan, dit weekend is hij zeker heel handig.

Handtekening